Australie
December 30, 2002 GMT
Transfert India - Australie (3/12 t/m 24/12/2002)

Zeven dagen op voorhand regelen we in Bombay de
verzending van de motoren per luchtvracht met Daga Air
agents naar Australie.

In Bombay, een vrij dure stad naar Indische normen,
vinden we een relatief goedkoop hotel, vlak bij de
"domestic airport".

We teleloneren naar meneer Ashok van Daga Air cargo en
vragen wat ons te doen staat. Tijdens een persoonlijk
bezoek en het kopieren van al onze documenten krijgen
we een adres van een inpakfirma.

Na een grondige wasbeurt van de motoren, want in
Australie schijnen ze heel streng te zijn, vertrekken
we de volgende dag naar de inpakfirma. Volgens de man
aan de telefoon is het een half uur rijden. Wij doen
er twee uren over en er komt maar geen eind aan de
auto s, brommers, rickshaws, steekkarren en alles wat
beweegt op straat. Het stadscentrum heeft een
doorsnede van ongeveer 50 km, maar wat wil je met een
stad van meer dan 16 miljoen inwoners. We kunnen daar
onze motoren achterlaten en dit is meteen onze laatste
inspannende rit in India.

De houten kisten wegen elk 290 kg, maar voor de
berekening van de luchtvracht weegt het volume door op
het gewicht, wat maakt dat de prijs 25 procent duurder
uitvalt. Maar we willen vooral tijd winnen om
tenvolle van onze motortocht door Australie te kunnen
genieten. We hebben dan nog een 2 en een halve maand
in het vooruitzicht.

Het lukt onze agent niet binnen de termijn van 7 dagen
alle formaliteiten voor de overtocht van de motoren te
klaren. De spanning stijgt ten top wanneer 5 uren
voor ons vertrek onze agent beslist onze vlucht naar
Sidney tot de volgende dag uit te stellen.
Die volgende dag is alles om 14.00 uur in kannen en
kruiken en kunnen we s avonds gerust vertrekken naar
Sydney over Singapore. Onze motoren die vliegen met
Thai cargo komen pas 7 dagen later aan in Sydney.

Aangekomen in Sydney luchthaven sjoffelen we langzaam
door de lange gangen. We zijn beide stil bij het zien
van al die netheid, overzichtelijkheid en technologie.
Het is immers een aantal maanden geleden dat we nog
in deze wereld vertoefden. In het centrum van Sydney
kijken we gehypnotiseerd naar de yuppies in
gloednieuwe Jaguars, Mercedes, Porsche.

Onze motoren komen op tijd aan en we gaan heel vroeg
naar de luchthaven om ze zo vlug mogelijk geklaard te
krijgen. De douaneformaliteiten verlopen vlot, maar
de man van "quarantine" is heel streng. Tijdens zijn
inspektie blijken de kratten aangetast te zijn met
aktieve houtwormen. Volgens hem zijn de motoren vuil,
hoewel er volgens ons geen spoor van aarde of olie is
te bespeuren. Hij beveelt ons de kratten te vergassen
gedurende 24 uren en de motoren te stoomreinigen, dit
door gespecialiseerde firma s. Nadien moeten volgens
hem de kratten vernietigd worden en diep begraven.
Voor het transport naar de firma moeten we zelf
instaan. Na een half uur onderhandelen komt de man
tot rede en helpt ons een goedkoop transport te vinden
naar de firma.

Eenmaal in de firma vinden deze mensen dat het
allemaal lichtelijk overdreven is. De kratten worden
wel vergast, maar i p v van ze te vernietigen en diep
te begraven stelt hij zelf voor om ze in bewaring te
nemen zodanig dat we ze kunnen rekupereren voor onze
terugreis. Hierdoor valt de extra kost van
"quarantine" best mee, nl. 120 US dollar i p v 300 US
dollar.

We mogen s avonds vertrekken en zijn blij met onze
motoren te kunnen rondrijden. We voelen ons opnieuw
zo vrij als een vogel.

De volgende dag zijn we van plan naar de registratie
te gaan en een technische controle te laten uitvoeren,
maar na een telefoontje met onze Australische vriend
Alan uit Tamworth, vertrekken we onmiddellijk naar
zijn boerderij. (450 km).

Op weg van Sydney naar Tamworth zien we veel
zwartgeblakerde bomen ten gevolge van zware
bosbranden. Ook is het landschap vrij dor door de
aanhoudende droogte sedert een aantal maanden.

Op de boerderij van Alan worden we met open armen
ontvangen. Sedert enkele weken staan zijn zaken er
groener voor, er is namelijk heel wat regen gevallen
in Tamworth. Gelukkig voor hem, zo wordt het voederen
van zijn 800 koeien en kalveren iets minder intensief.
Sedert Pasen worden ze gevoederd met geconcentreerd
rietsuiker, resten van katoenplanten ..., bij gebrek
aan hooi en vers gras. Dit kost hem extra geld en
werk.

Elke dag staan we hier om 7 uur op met het gekrijs van
kaketoes. Een jonge vos brengt ons iedere morgen een
bezoek. Het huis van de boerderij is prachtig gelegen
op een heuvel met zicht over de 1400 hectaren weiland,
bomen en koeien. We verplaatsen ons per jeep met het
gezelschap van 2 honden om de koeien te verplaatsen
van de ene weide naar de andere. Het is een heel
spektakel de coordinatie van de honden met het gefluit
van Alan in zijn 4x4 mee te maken.

Naast het opjagen van de koeien mogen we ze ook nog
voederen en het voedsel prepareren. Gelukkig heeft
Alan een manager die het meeste werk doet zodanig dat
we ten volle kunnen genieten van de stilte op de
boerderij en onze gezamenlijke reiservaringen kunnen
delen.

Tot onze grote verrassing halen we van onder het stof
uit een schuur een Honda XL 500 S te voorschijn. Een
motorfiets die Alan 10 jaar geleden gebruikte om de
koeien op te jagen. Na een valpartij had hij er
genoeg van. Na een dag sleutelen aan de motorfiets
krijgen we hem terug aan de gang. We krijgen de
opportuniteit om hem te gebruiken bij eventuele
volgende bezoeken in Australie.

Posted by Luc De Wulf at 07:00 PM GMT
April 20, 2003 GMT
G'day mate, how is it going ? (3/1 tot en met 28/1/3)

Na samen met Alan kerstdag en nieuwjaar te hebben doorgebracht en een weekje aan de kust in zijn buitenverblijf te hebben gelogeerd, vertrekken we landinwaarts naar Broken Hill.


De 1000 km lange weg begint door een heuvelend groen landschap, maar naarmate de weg vordert worden de uitzichten droger en heel dor.

Op de weg ligt minimum elke kilometer een dode kangoeroe. Vooral de "roadtrains", trucks met 3 tot 4 aanhangwagens van 25 ton elk, zijn hiervoor verantwoordelijk. Met hun enorme "bull bar" gaan ze voor niemand uit de weg. Ook wij moeten heel voorzichtig zijn. Wanneer we ze zien naderen, gaan we van de weg.

Emu's schieten schichtig over de baan, grote roofvogels, zoals de "White Tail Eagle", gebogen over een dode kangoeroe, wapperen de hoogte in wanneer we voorbij snorren.

's Morgens vroeg en in de late namiddag moeten we opletten voor overspringende kangoeroes. Tijdens de grote hitte 's middags liggen ze te luieren onder een ,boom.

Heel toevallig zien we een kleine dingo. Normaal gezien worden ze in deze omgeving tegengehouden door de "dogfence". Een 1,5 meter hoge afsluiting over een lengte van 5400 km, die de schapenpopulatie ten zuiden van AustraliŽ moet beschermen.

Broken Hill: een lood-, zilver- en zinkmijnstadje, met interessante gebouwen van 1880. Er is zelfs een
Afghaanse moskee, want het transport in de tijd werd georganiseerd met kamelen, afkomstig uit Afghanistan.

We bezoeken het dichtbijgelegen stadje Silverton, oorspronkelijk een zilvermijnstadje, met een populatie van 40 personen. Je kan hier echt wel van de "outback" spreken.

We bezoeken een belangrijke Australische bushpainter: Pro Hart. Zijn atelier huist naast zijn werken ook een fijne collectie Australische en bekende buitenlandse kunstenaars. Het is een zeer inspirerend bezoek.

De volgende dag rijden we naar Wilpina, het hart van Flinders Range National Park. De temperatuur stijgt naar een bijna onhoudbare situatie. De 40 graden wordt overschreden en de avond wordt loodzwaar. We denken eraan ons plan om naar Alice Springs te rijden te wijzigen en koelere oorden op te zoeken. Er is geen "fun" wanneer je enkel tussen 6 en 10 uur 's morgens kan rijden en voor de rest van de dag in de schaduw van een boom K.O.ligt.

De goden zijn met ons, wanneer er ' s nachts koelere wind komt opzetten uit Antarctica. 's Morgens ontwaken we met amper 16 graden en moeten met onze vest aan ontbijten.

Het traject naar Marree loopt over een heuvelende piste door een prachtige natuur met veel wildlife, mooie zichten op bergketens en bossen.

Marree is een dorpje met 80 inwoners, overwegend aboriginals, enkele Afghanen en blanken.

Op de campings, die trouwens zeer goed uitgerust zijn, met o.a. kookvuren, frigo's, elektrische barbecues..., waarschuwen de mensen ons op de gevaren van de "outback" in deze periode van het jaar. Met onze ervaring die we hebben uit de Sahara en Afrika, nemen we deze adviezen niet licht op. We twijfelen om op de kaart aangeduide pistes te nemen naar Cooper Pedy.

Goed voorzien van water en proviand en na een technische controle van onze 2 motoren, vertrekken we toch via de piste over Williams Creek naar Cooper Pedy (400 km). In Williams Creek is het gevaar al geweken want daar is alweer een hotel, benzinestation en een pub met ijskoud bier. Het lijkt ons allemaal een beetje overdreven.

Naar ons inziens zit het gevaar hem in de hitte en onvoldoende voorzieningen van water in geval van een panne. Het kan soms een paar dagen duren vooraleer men een ander voertuig ontmoet. Zelfs op de meest desolate pistes staan wegwijzers en kilometeraanduidingen.

Cooper Pedy, bekend voor de opaal, lijkt ons bij aankomst zeer doods. Dit komt natuurlijk door de hoge temperaturen overdag en het leven ondergronds. We bezoeken er een ondergrondse kerk en woningen.

Centraal AustraliŽ is officieel Aboriginal land. Het is heel moeilijk om met deze mensen in contact te komen. De weinigen die we zien, zitten op de stoep voor de supermarkt en kopen af en toe iets. Ze kopen vooral bier wat hen eigenlijk verboden wordt, om het alcoholprobleem in te dijken.

Er wordt ons vertelt dat sedert 10 jaar een nieuwe regeling van kracht is, zodat iedere Aboriginal een uitkering krijgt in ruil voor het land dat de blanken gebruiken. Om deze mensen meer te integreren probeert men ze in te schakelen in culturele programmaís en allerlei kunstprojecten, wat zijn vruchten afwerpt. Zo bezoeken we een heel interessante tentoonstelling in Alice Springs over Aboriginal kunst en kunstenaars.

Men kan officieel een aboriginal gemeenschap georganiseerd bezoeken, maar daar voelen we niet echt iets voor.

Uluru (Ayers Rock), het symbool van AustraliŽ, lijkt ons bijna een recreatiepark. Plots zijn alle prijzen zoals in Cannes en Nice. Het loont toch de moeite om de 500 km om te rijden en we kunnen een paar mooie beelden vastleggen van de indrukwekkende rots.

Oostwaarts van Tenent Creek rijden we door Queensland's "Cattle stations". Dit zijn geen weiden of boerderijen, maar gebieden. We ontmoeten in een pub in Richmond mannen die werken als "stockman". Hun taak bestaat erin, over een oppervlakte zo groot als BelgiŽ, in 2 a 3 dagen tijd, alle koeien bijeen te drijven met paarden, crossmotoren, Toyota's en zelfs helikopters. Vergeleken met de boerderij van onze vriend Alan heeft hij een luxe boerderij, wetende dat alle koeien in de "cattle stations" wild zijn.

Sommige "stockman" zien er echt "bushed" uit, met verweerde gezichten, ruig gekleed en de typische Australische "outback" hoed en laarzen. Ze zijn heel vriendelijk en vlot.

De pubs zijn een mengeling van een "western saloon" en een Engelse taverne. De meeste pubs zijn meer dan 150 jaar oud en hier vind je steeds de gezelligheid en nostalgie van weleer.

Onze eerste stop aan de Pacific is in Bowen. We botsen er op de Australische motorclub ULLYSSE. Allemaal mensen vanaf 40 jaar en ouder die hier elk jaar samenkomen. Ze zijn goed georganiseerd. De helft van de motoren zijn uitgerust met een trailer, die gevuld is met kratten bier. 's Avonds worden ze afgehaald met een bus om in de stad te gaan eten. Heel vriendelijke en gezellige mensen, maar de moto is meer iets om over te discuteren dan om mee te rijden Het summum voor hen is een Harley of een Goldwing.

Vanuit Airli Beach organiseren we een boottrip van 3 dagen naar de Great Barrier Reaf, om er 10 duiken te doen.


De duikreis

Een gemotoriseerde catamaran, uitgerust met alles wat nodig is om 20 mensen te laten duiken, brengt ons 110 km weg van de kust naar de Great Barrier Reef.

De tocht verloopt over een vrij ruwe zee tijdens de nacht. Na een onrustige nacht in onze tweepersoonskajuit, gaan we 's morgens rond 6 uur voor anker op een plaats genaamd: Black Reef.

Tijdens het ontbijt krijgen we een uitgebreide briefing en worden we ingedeeld in groepen en koppels.
De meeste mensen aan boord zijn ingeschreven voor de duikcursus en 6 van ons duiken zelfstandig. Catherine houdt het bij snorkelen en mijn "buddy" is Phil, een Engelsman uit Bath.

We doen tijdens de 3 dagen 9 duiken tussen de 12 en 25 meter, waarvan 1 nachtduik. Het onderwaterleven is uniek en voor het eerst zie ik een rifhaai van 2 meter lang van dichtbij. Hij ligt tussen de rotsen en het moment dat hij ons opmerkt zwemt hij langzaam weg.

De kleuren van de koralen en de vissen spreken tot de verbeelding. Dezelfde dag doen we 's avonds nog een nachtduik op dezelfde plaats in de hoop de haai nog eens te ontmoeten. Het is een heel spannende duik maar tevergeefs.

De weergoden zijn aan onze zijde, want we hebben 3 dagen prachtig weer en kalme zee. Op het zonnedek zie je de uitgestrektheid van de verschillende riffen. De kapitein vaart zeer geconcentreerd van de ene lagune naar de andere tussen de riffen, die op sommige plaatsen bij laagtij uit het water rijzen.

De laatste dag worden er nog 2 duiken gedaan en varen we terug langs de "Whitsunday Islands" naar Airli beach.

De duiktocht is een aanrader, alhoewel dat bij deze organisatie "Oceanic" het er soms iets te militaristisch aan toe gaat.

's Avonds wordt er afgesloten met een fuif, zeer los en gemoedelijk.

De laatste etappe

Onze tocht langs de oostkust loopt verder naar het zuiden. Langzaam komt het regenseizoen op gang en al gauw komen de wegen onder water te staan en worden ze afgesloten.
Zo zitten we een weekje vast in Bundaberg op een heel mooie rustige camping maar de helft van de tijd in de regen.

Opeens krijgen we een vreemd gevoel dat deze reis naar zijn einde toe loopt en willen we tijdig in Sydney zijn om de verscheping van de motoren te organiseren naar Antwerpen.

Net voor we Sydney binnenrijden krijgen we een panne met de ontsteking van een van de motoren. Na een diagnose zie ik vlug dat het de contactpunten zijn die volledig doorgebrand zijn. Gelukkig heb ik nog een stel in reserve. Samen met deze panne, enkele lekke banden, het vervangen van de gashendels en hier en daar een paar lagers, mogen we spreken van een succes, na 39.000 km en 350 dagen onderweg te zijn geweest.

De verscheping verloopt zeer vlot en is in 2 dagen geregeld met Schenker, een Duitse expeditiefirma.

De laatste dagen worden gevuld met wasjes en plasjes, met bezoeken aan Sydney en het aanschaffen van warme kledij voor de terugreis naar ons koud landje.

We denken er niet teveel bij na, wat er ons te wachten staat. Deze reis heeft ons alleen maar sterker
gemaakt en geÔnspireerd voor de toekomst.


Posted by Luc De Wulf at 05:18 PM GMT
 


HU DVD Summer Special!

Now that summer is here, get On the Road! Take 30% off the Achievable Dream - On the Road! 2-DVD set until August 31 only. Get On the Road! Learn the tips to staying healthy, happy and secure on your motorcycle adventure!

Our veteran travellers share their tips (and great stories) for staying healthy, happy and secure on your motorcycle adventure.

"A fantastic, informative and inspirational DVD."

"It's brilliant - thank you very much!"

Check it out at the HU Store! Remember to use Coupon Code 'ONTHEROAD' on your order when you checkout.


Renedian Adventures

What others say about HU...

"I just wanted to say thanks for doing this and sharing so much with the rest of us." Dave, USA

"Your website is a mecca of valuable information and the DVD series is informative, entertaining, and inspiring! The new look of the website is very impressive, updated and catchy. Thank you so very much!" Jennifer, Canada

"...Great site. Keep up the good work." Murray and Carmen, Australia

"We just finished a 7 month 22,000+ mile scouting trip from Alaska to the bottom of Chile and I can't tell you how many times we referred to your site for help. From how to adjust your valves, to where to stay in the back country of Peru. Horizons Unlimited was a key player in our success. Motorcycle enthusiasts from around the world are in debt to your services." Alaska Riders

contest pic

10th Annual HU Travellers Photo Contest is on now! This is an opportunity for YOU to show us your best photos and win prizes!

NEW! HU 2014 Adventure Travel T-shirts! are now available in several colors! Be the first kid on your block to have them! New lower prices on synths!

HU 2014 T-shirts now in!

Check out the new Gildan Performance cotton-feel t-shirt - 100% poly, feels like soft cotton!


What turns you on to motorcycle travel?


Global Rescue, WORLDwide evacuation services for EVERYONE

Global Rescue is the premier provider of medical, security and evacuation services worldwide and is the only company that will come to you, wherever you are, and evacuate you to your home hospital of choice. Additionally, Global Rescue places no restrictions on country of citizenship - all nationalities are eligible to sign-up!


New to Horizons Unlimited?

New to motorcycle travelling? New to the HU site? Confused? Too many options? It's really very simple - just 4 easy steps!

Horizons Unlimited was founded in 1997 by Grant and Susan Johnson following their journey around the world on a BMW R80 G/S motorcycle.

Susan and Grant Johnson Read more about Grant & Susan's story

Membership - help keep us going!

Horizons Unlimited is not a big multi-national company, just two people who love motorcycle travel and have grown what started as a hobby in 1997 into a full time job (usually 8-10 hours per day and 7 days a week) and a labour of love. To keep it going and a roof over our heads, we run events (22 this year!); we sell inspirational and informative DVDs; we have a few selected advertisers; and we make a small amount from memberships.

You don't have to be a Member to come to an HU meeting, access the website, the HUBB or to receive the e-zine. What you get for your membership contribution is our sincere gratitude, good karma and knowing that you're helping to keep the motorcycle travel dream alive. Contributing Members and Gold Members do get additional features on the HUBB. Here's a list of all the Member benefits on the HUBB.


Books & DVDs

amazon

All the best travel books and videos listed and often reviewed on HU's famous Books page. Check it out and get great travel books from all over the world.


Motorcycle Express for shipping and insurance!

Motorcycle Express

MC Air Shipping, (uncrated) USA / Canada / Europe and other areas. Be sure to say "Horizons Unlimited" to get your $25 discount on Shipping!
Insurance - see: For foreigners traveling in US and Canada and for Americans and Canadians traveling in other countries, then mail it to MC Express and get your HU $15 discount!

Story and photos copyright ©

Sorry, you need a Javascript enabled browser to get the email address and dates. You can contact Horizons Unlimited at the link below. Please be sure to tell us WHICH blog writer you wish to contact.

All Rights Reserved.

Contact the author:

Editors note: We accept no responsibility for any of the above information in any way whatsoever. You are reminded to do your own research. Any commentary is strictly a personal opinion of the person supplying the information and is not to be construed as an endorsement of any kind.

Hosted by: Horizons Unlimited, the motorcycle travellers' website!
You can have your story here too - click for details!