December 04, 2004 GMT
Teheran - Shiraz (IR)

Ik heb hier voor het eerst een "coffee net" (zal iets mis zijn gegaan met de 'vertaling' van internetcafe) gevonden in Iran waar je een fatsoenlijk snelle verbinding hebt en waar je niet een analoge inbelverbinding hoeft te delen met de rest van de klanten, dus maak ik maar meteen van de gelegenheid gebruik om weer een update te sturen! :)

Toen ik de eerste ochtend in Iran al m'n zooi op m'n motor te pakken in de lobby van het hotelletje, werd ik uitgenodigd voor ontbijt door een aantal Iraanse vrouwen. Het bleek dat ze uit Teheran kwamen en ze waren daar om een familielid op te zoeken die in het ziekenhuis lag. De dag na m'n vorige mail (vanuit Teheran) was ik uitgenodigd om bij hun thuis te komen logeren! Het gezinnetje bestond uit een moeder (Fatima), en twee dochters (Soha en Samira). Hun vader was omgekomen in de Iran-Irak oorlog... maar ze hadden nu een "stiefvader", eigenlijk meer een vriend van hun moeder, die op zichzelf woonde. En hij mocht onder geen voorwaarde weten dat ik daar bleef logeren! Ik heb me zelfs nog 10 minuten in de slaapkamer moeten verstoppen toen 'ie onverwacht even langs kwam :)

's Avonds zijn Soha, Samira, Ali (ex-wereldkampioen kickboxen en de bokstrainer van Samira), Soro (vriendin van Soha) en ik 'uit' geweest. Nou moet je niet meteen denken aan een disco of een cafe ofzo, want alcohol is natuurlijk ten strengste verboden en westerse muziek hoor je bijna alleen op de illegale satellietkanalen op TV! 'Uitgaan' betekent hier niet veel meer dan 'niet thuis blijven'. Dus wat deden we dan zoal? Wat rondrijden in de stad natuurlijk, zonder doel eigenlijk. Rondwandelen in een van de vele grote parken is een andere favoriet, en wat thee drinken kan ook nog. En dan houdt het wel zo'n beetje op eigenlijk! Ik vond het wel erg leuk omdat het voor mij de eerste keer was, maar als ik hier zou wonen zou ik me al snel de pleuris vervelen, net als de jongeren hier.

Wat betreft de alcohol heb ik nog wel een kleine anecdote. Ik zat na het ontbijt wat in de bank te niksen en te wachten tot we ergens heen gingen. Samira vroeg me toen, "do you like whiskey?". Nou, op z'n tijd vind ik dat wel lekker, zei ik. Even later komt ze aanzetten met een fles Johnny Walker en wou al beginnen met inschenken! "Ho ho, ik heb net ontbeten! Doe nu nog maar even niet!" :) Ik begin steeds meer de indruk te krijgen dat niks mag, maar bijna alles kan hier...

Overdag zijn we ook een keer naar een park geweest, en er liep toevallig een groep meiden van een jaar of 20 voorbij. Samira zei tegen me, "moet je eens opletten, ze kijken allemaal naar je!". En inderdaad! Woohoooow! En niet zo maar even schuw kijken, nee, echt bijna staren! Ze zijn hier natuurlijk niet gewend aan van die blonde bleekscheten zoals ik, en ik ben niet gewend aan vrouwen die me aanstaren :) Soms beginnen ze een beetje verlegen te lachen en regelmatig zeggen ze ineens 'hello!' als ze me al een meter voorbij zijn gelopen! Ze zien er misschien wel uit als nonnen, maar dat zijn ze niet hoor. Nu heb ik m'n ego wel weer genoeg gestreeld, dus ik zal er over ophouden :)

Het verkeer hier in Iran is echt een verschrikking naar Westerse maatstaven zeg! In oost-Europa zijn de standaarden al een stuk lager, Turkije doet er nog een schepje bovenop (of vanaf eigenlijk) en Iran is het voorlopige dieptepunt! In de steden is het vaak behoorlijk druk (zeker in Teheran) en de hoofdwegen zijn meestal minstens 3 banen breed. Nou ja, in theorie dan, want in de praktijk zijn er net zoveel banen als dat er auto's naast elkaar passen met zo'n 5 cm ruimte er tussen! Aan de zijkanten en aan de voor- en de achterkant! De hele tijd vertrekken en stoppen er taxi's en bussen, en regelmatig zijn er mensen die proberen te keren op de weg en die gaan dan van de meest rechtse baan 3 overvolle banen over en aan de andere kant ook weer 3 banen over, om uiteindelijk op de meest rechtse baan aan de andere kant uit te komen. En het verkeer blijft de hele tijd rijden!! Ondertussen schieten er motortjes tussendoor en steken er mensen over (die dus tussen de rijdende auto's midden op de weg staan en steeds een stukje verder oversteken!).

Het hoogtepunt zijn wel de vele gigantische rotondes die ze hier hebben: geen stoplichten (in heel Teheran zijn er veel en veel minder dan in Eindhoven volgens mij), ook 3 of 4 banen breed, en voorrang is totaal niet geregeld! Er komen 4 of meer dikke stromen auto's en motortjes bij elkaar, die lijken samen te smelten in de rotonde met minimale tussenruimte, en gaan weer hun eigen weg. De sjams-eeliesee in Pareis is er niks bij!! Dat alles resulteert dan in 400.000 verkeersdoden en -gewonden per jaar!! Ja, je leest het goed, vierhonderdduizend per jaar en er wonen maar 70 miljoen mensen in Iran... Tot zover heb ik alleen nog maar blikschade gezien; af en toe geven een paar auto's elkaar een kusje, da's alles. En zelf heb ik nog helemaal geen ongeluk gehad ofzo, zelfs niet bijna. Als je goed oplet dan is het redelijk te doen hoor. Ik ben er nu zelfs aan gewend en in Teheran betrapte ik mezelf er erop dat ik het bijna leuk begon te vinden, die chaos! :) Als ik nog maar fatsoenlijk kan rijden in het Nederlandse verkeer tegen de tijd dat ik terug in Nederland ben... :)

Posted by Peter van den Brand at 02:00 PM GMT
December 24, 2004 GMT
Shiraz - Bahawalpur (P)

In de drie weken sinds de vorige mail is er alweer zoveel gebeurd dat het weer de hoogste tijd is voor een nieuwe update.

Vanaf Teheran ben ik doorgereden naar Esfahan: de mooiste stad van Iran, met prachtige paleizen en mooie moskeen. Volgende stop was Yazd, met een binnenstad waar alle huizen gemaakt zijn van klei, erg sfeervol. Daarna Shiraz: na Esfahan de mooiste stad. In Shiraz ben ik ook naar een soort van grafmonument geweest. Ik kwam door op vrijdagmiddag tegen 12 uur aan (vlak voor het belangrijkste gebed van de week, ala zondagochtend bij ons). Binnenin waren de muren en plafonds helemaal bedekt met kleine speigels en er hingen grote kroonluchters waardoor het licht aan alle kanten werd weerspiegeld en alles glitterde. Bijna kitscherig, maar erg mooi! Er waren daarbinnen een hele hoop mensen die allemaal aan het bidden waren of hun leven er vanaf hing, en ze waren ook de graftombe en de deuren enzo aan het kussen!! Ik voelde me niet helemaal op m'n plek daarbinnen... achteraf bleek het een belangrijk bedevaartsoort te zijn :)

In Shiraz had ik een nieuwe ketting en tandwielen nodig, maar helaas hebben ze die niet voor mijn motor in Iran... oeps! M'n ouders hebben toen vanuit Nederland een nieuwe ketting gestuurd. Ik had ondertussen besloten dat ik best zelf die ketting kon vervangen, want zeker met de bijgeleverde beschrijving erbij was het een eitje eigenlijk. M'n motor stond in een ondergrondse parkeergarage en ik had daar gevraagd of ik daar kon gaan staan sleutelen. Geen probleem zeiden ze, dus zo gezegd zo gedaan. Achterwiel eruit, voorste tandwiel eraf, allemaal geen punt. Toen de oude ketting eruit... ja, dat ging dus niet zo makkelijk, want je hebt een speciaal stuk gereedschap nodig om die ketting in- en uitelkaar te halen... Geen nood dacht ik, we zoeken een garage, lenen zo'n ding, fixen de boel en brengen dat ding weer terug. Ik had al aandacht genoeg van de klanten van de parkeergarage natuurlijk, en er was iemand die mij wel even naar een garage zou brengen. Eenmaal bij die garage aangekomen bleek dat ze dat gereedschap in heel Iran niet hebben!! Tering!! Die monteur was mee naar de garage gekomen (want het achterwiel etc lag eruit), daar heeft ie de oude ketting met een hamer en een priem uit elkaar gemept. Toen heeft ie het achterwiel er weer in gezet, de nieuwe ketting er op gelegd, maar hij kon de ketting maar half vastmaken natuurlijk, omdat ie die schakels niet vast kon nijpen. Toen zijn we (zachtjes) naar de garage gereden, en daar heeft ie toen de schakels vastgelast, onder het motto 'als het niet wil passen, dan maar lassen'!

Vanaf Shiraz ben ik in drie dagen naar de grens met Pakistan gereden (1100 km). De laatste 300 km waren midden door de woestijn (wel over een goede asfaltweg natuurlijk)! Gelukkig was het lekker warm, in tegenstelling tot de bergen in Iran. Maar de woestijn was ook niet altijd even prettig: ik heb 30 km door een zandstorm gereden! Eerst waaide er wat zand over de weg, leuk dacht ik. Toen begon het hard te waaien, en werd het een dikke mist van zand zeg maar. Het zand waaide constant m'n helm in en in m'n ogen! Best vervelend... :) De grens was een eitje, en de 650 kilometer van de grens naar Quetta heb ik in 1 dag gereden, ook dwars door de woestijn. Deze keer was het een stuk prettiger: overal huizen van klei, palmbomen, loslopende kamelen :), veel Osama bin Laden's in auto's, af en toe mooie duinen zoals in de Shara, overal illegale bezine uit Iran in jerrycans langs de weg, geinig :)

In Quetta blijkt al meteen dat Pakistan compleet anders is dan Iran! Wat het eerste opvalt zijn de vrachtwagens: dat zijn gewoon rijdende kermisattracties! Ze zijn helemaal volgeschilderd met felle kleuren, 's nachts zijn het net rijdende kerstbomen, en de toeters maken de meest rare geluiden :) Ook de tractors en bussen zijn helemaal opgesierd, en de meeste fietsen hebben zelfs een (kunst)bloem aan het stuur! :) In tegenstelling tot Iran, waar je alleen auto's en motortjes ziet, rijdt hier vanalles rond: vrachtwagens, bussen, auto's, jeeps, motors, fietsen, tractors, auto- en fietsrickshaws (tjonge wat een luchtvervuiling veroorzaken die zeg!!) en enorm veel karren getrokken door allerlei dieren: ossen, ezels, paarden en vaak ook kamelen! Alles wat rolt zie je hier op de weg...

Ahhh en het eten is geweldig hier!! Geen saaie kebab met witte rijst meer, maar lekker gekruide curries, met heerlijk vers brood of gekruide rijst! :) Aan de andere kant moet je hier wel uitkijken met het eten, want je bent aan de schijt voor je het weet. In Iran kun je het water uit de kraan prima drinken, maar hier dus echt niet...

De mensen zijn hier ook totaal anders: niet zo verlegen als in Iran, en veel luidruchtiger. Bovendien nemen ze het hier niet zo nauw met de hygiene... de hotels zijn vaak wat vies, de mensen zien er veel viezer uit, op straat loopt iedereen steeds flinke klodders te spugen, boeren laten in gezelschap is volkomen normaal, en ik heb zelfs in Quetta een vent midden in de stad boven de goot zien zitten schijten... Een ander groot verschil met Iran is dat de mensen hier (bijna) allemaal overtuigd moslim zijn en erg blij zijn met hun regering! Een van de meest gestelde vragen is "muslim??". Maar ook hier zijn de mensen enorm gastvrij!

Gisteren wilde ik weer verder rijden naar Bahawalpur. Ik kwam aan in Sukkur, een grote stad waar ik de weg zo snel niet kon vinden. Ik vroeg aan een vent langs de weg "Bahawalpur?". Hij verstond me niet, dus ik wees Bahawalpur aan op de kaart, maar het bleek dat die vent niet kon lezen... 70 a 80% is hier analfabeet. Na nog een poging om Bahawalpur goed uit te spreken verstond hij het, maar toen zei hij "this Sukkur, Bahawalpur no!". Ja, zover was ik ook al... :) Dus besloot ik de weg te vragen aan een politieagent, die zijn vaak wat slimmer hier. Die agent pakte meteen z'n walkie-talkie en praatte wat met het hoofdkwartier, waarna hij me vertelde dat ik hem moest volgen. Hij heeft me de hele weg door de stad gewezen, en toen we bij de snelweg aankwamen stond er een politiewagen klaar en stonden Danny en Nicoletta (italianen met een auto) daar te wachten.

We zijn toen van Sukkur helemaal naar Ahmadpur East (300 km) gereden met een gewapende politie escort!! In het begin was het nog wel geinig, maar het begon al snel te vervelen, want ze reden ongelofelijk langzaam: vaak maar 70 km/u en dan is 300 km erg lang... Die dag heb ik 400 km gereden en ik heb 8 uur zowat onafgebroken op die vibrator gezeten... :) In Ahmadpur East hebben we toen een hotel gevonden (Bahawalpur konden we niet meer halen want het was al donker, levensgevaarlijk hier om te rijden in het donker). We wilden wat gaan eten in het stadje, en er kwamen 2 agenten mee naar het restaurantje! 's Nachts heeft er een agent de hele nacht in het hotel gezeten om ons te 'bewaken'!!

Vanmorgen vertrokken we weer en zijn we, je raadt het al, onder politiebewaking wezen sightsee-en en daarna zijn we doorgereden naar Bahawalpur. Eenmaal in het hotel ingecheckt leek het erop dat we van de politie af waren. Maar toen we op zoek gingen naar een restaurantje kwamen er ineens 2 motortjes met 3 agenten naast ons rijden!! Shit!! Ze hebben in het restaurant zitten wachten tot we klaar waren, en ze zijn daarna meegegaan naar het internet cafe. Ik zit deze mail te typen onder bewaking van 3 wouten met flink grote schietgeweren :) Maar het begint wel erg vervelend te worden: het voelt alsof we gevangen gehouden worden. Als het echt niet veilig zou zijn dan zou ik die bescherming fijn vinden natuurlijk, maar het is hier veel veiliger dan in Amsterdam. Bovendien willen ze niet dat we met de mensen hier praten... weinig lol aan zo.

Posted by Peter van den Brand at 07:19 AM GMT
 


HU DVD Summer Special!

Now that summer is here, get On the Road! Take 30% off the Achievable Dream - On the Road! 2-DVD set until August 31 only. Get On the Road! Learn the tips to staying healthy, happy and secure on your motorcycle adventure!

Our veteran travellers share their tips (and great stories) for staying healthy, happy and secure on your motorcycle adventure.

"A fantastic, informative and inspirational DVD."

"It's brilliant - thank you very much!"

Check it out at the HU Store! Remember to use Coupon Code 'ONTHEROAD' on your order when you checkout.


Renedian Adventures


Renedian Adventures

What others say about HU...

"I just wanted to say thanks for doing this and sharing so much with the rest of us." Dave, USA

"Your website is a mecca of valuable information and the DVD series is informative, entertaining, and inspiring! The new look of the website is very impressive, updated and catchy. Thank you so very much!" Jennifer, Canada

"...Great site. Keep up the good work." Murray and Carmen, Australia

"We just finished a 7 month 22,000+ mile scouting trip from Alaska to the bottom of Chile and I can't tell you how many times we referred to your site for help. From how to adjust your valves, to where to stay in the back country of Peru. Horizons Unlimited was a key player in our success. Motorcycle enthusiasts from around the world are in debt to your services." Alaska Riders

contest pic

10th Annual HU Travellers Photo Contest is on now! This is an opportunity for YOU to show us your best photos and win prizes!

NEW! HU 2014 Adventure Travel T-shirts! are now available in several colors! Be the first kid on your block to have them! New lower prices on synths!

HU 2014 T-shirts now in!

Check out the new Gildan Performance cotton-feel t-shirt - 100% poly, feels like soft cotton!


What turns you on to motorcycle travel?


Global Rescue, WORLDwide evacuation services for EVERYONE

Global Rescue is the premier provider of medical, security and evacuation services worldwide and is the only company that will come to you, wherever you are, and evacuate you to your home hospital of choice. Additionally, Global Rescue places no restrictions on country of citizenship - all nationalities are eligible to sign-up!


New to Horizons Unlimited?

New to motorcycle travelling? New to the HU site? Confused? Too many options? It's really very simple - just 4 easy steps!

Horizons Unlimited was founded in 1997 by Grant and Susan Johnson following their journey around the world on a BMW R80 G/S motorcycle.

Susan and Grant Johnson Read more about Grant & Susan's story

Membership - help keep us going!

Horizons Unlimited is not a big multi-national company, just two people who love motorcycle travel and have grown what started as a hobby in 1997 into a full time job (usually 8-10 hours per day and 7 days a week) and a labour of love. To keep it going and a roof over our heads, we run events (22 this year!); we sell inspirational and informative DVDs; we have a few selected advertisers; and we make a small amount from memberships.

You don't have to be a Member to come to an HU meeting, access the website, the HUBB or to receive the e-zine. What you get for your membership contribution is our sincere gratitude, good karma and knowing that you're helping to keep the motorcycle travel dream alive. Contributing Members and Gold Members do get additional features on the HUBB. Here's a list of all the Member benefits on the HUBB.


Books & DVDs

amazon

All the best travel books and videos listed and often reviewed on HU's famous Books page. Check it out and get great travel books from all over the world.


Motorcycle Express for shipping and insurance!

Motorcycle Express

MC Air Shipping, (uncrated) USA / Canada / Europe and other areas. Be sure to say "Horizons Unlimited" to get your $25 discount on Shipping!
Insurance - see: For foreigners traveling in US and Canada and for Americans and Canadians traveling in other countries, then mail it to MC Express and get your HU $15 discount!

Story and photos copyright ©

Sorry, you need a Javascript enabled browser to get the email address and dates. You can contact Horizons Unlimited at the link below. Please be sure to tell us WHICH blog writer you wish to contact.

All Rights Reserved.

Contact the author:

Editors note: We accept no responsibility for any of the above information in any way whatsoever. You are reminded to do your own research. Any commentary is strictly a personal opinion of the person supplying the information and is not to be construed as an endorsement of any kind.

Hosted by: Horizons Unlimited, the motorcycle travellers' website!
You can have your story here too - click for details!