October 05, 2004 GMT
Slowakije - Istanbul

3640 km, 14 dagen, 7 landen, 1 tijdzone en 0 lekke banden verder ben ik dan eindelijk in Istanbul aangekomen!

Maar laat ik beginnen bij het punt waar ik de vorige mail opgehouden ben, Slowakije dus. Vanuit Slowakije ben ik eerst in 1 dag rechtstreeks naar Roemenie gereden, via Hongarije. Verder niet veel bijzonders eigenlijk, behalve dan dat lomp inhalen volkssport nummer 1 is in Hongarije zeg. Behoorlijk wat kamikaze acties gezien, maar ik doe het toch rustig aan allemaal, dus gevaarlijk was het niet (voor mij dan).

Ik heb drie dagen over Roemenie gedaan, want het is nogal een groot land :) In het noordwesten kwam ik Roemenie in, en daar zijn de mensen erg arm volgens mij. Bouwvallige huisjes, antieke lada's en meer van dat soort oostblokauto's, heel veel mensen met paard en wagen, voornamelijk boeren. En het is allemaal nog gewoon Europa... Maar in het midden en het zuiden (Boekarest) is het een stuk beter. Een van die drie dagen heb ik midden in Transsylvanie overnacht! :) Wel een mooi oud stadsgedeelte in dat stadje, erg leuk, maar geen vleermuizen etc gezien... De tweede nacht was in een wintersportdorpje in de Karpaten. De natuur is daar prachtig, in de bergen enzo, maar het dorpje was een teleurstelling...

En toen was het tijd om weer eens richting Bulgarije te gaan. Helaas moest ik daarvoor via Boekarest rijden. Nou is het zo dat er wel een ring ofzo om de stad heen ligt, maar ik zal een bordje gemist hebben denk ik... en toen ben ik dus midden door Boekarest heen gereden... tjongejonge wat een grote stad en wat kun je daar makkelijk verdwalen zeg, zeker zonder kaart! Na lang zoeken wist ik toch weer de stad uit te komen en nog redelijk aan de goede kant ook :) Tegen de tijd dat ik vlakbij Bulgarije was ik de uitlaatgassen in Roemenie echt beu zeg. Wat een roet dat er uit die wrakken komt zeg! Niet te geloven! En stinken! Gadverdamme... maar goed, na Roemenie werd dat een stuk beter gelukkig.

Dus, ik tufte vrolijk de grens over naar Bulgarije... shit! Cyrillisch! Dat wist ik natuurlijk al, maar ik had niet verwacht dat het zo lastig zou zijn zeg: verkeersborden met meer dan 2 plaatsnamen erop heb je dus echt niet gelezen in de tijd dat je er langs rijdt! Pfoe... gelukkig krijg je het vrij snel door, maar het was een behoorlijke schok! Dat wordt nog wat in Iran met hun arabische schrift... :)

Net de grens over, de goede snelweg gevonden, mooi! Tijd om wat water te drinken en te relaxen, dus ik stop op een parkeerstrookje naast de snelweg. Komt er een meisje naar me toe gelopen: "sex?". Hmmm... nou nee dank je, dus ik schud nee en ik zeg "no". Ze blijft daar een beetje beteurerd en vragend staan kijken dus ik besluit maar snel te vertrekken. Maar toen ik weer aan het rijden was herinnerde ik me ineens dat je hoofd schudden 'ja' betekent in Bulgarije, tenminste volgens de Lonely Planet dan! Oeps... maar ze zal de boodschap wel hebben gekregen toen ik meteen weg reed... :)

Een dag later was het dus echt tijd om eens Turkije in te rijden! Ikke helemaal blij natuurlijk, lekker weertje, perfect! Bulgarije was ik snel uit, geen punt. Toen een tijdje wachten in de rij om Turkije in te mogen... ik kwam vooraan de rij en toen kreeg ik te horen: "you need visa first, go to visa office"... ok, ik naar het visumloket: "we only accept euro or dollar"... en ik had alleen Bulgaars geld, dus ik naar het wisselkantoortje: "we don't change bulgarian money, go to duty free shop"... bij de tweede duty free shop die ik probeerde wilde ze dan wel wisselen, dus ik het visum gehaald en weer in de rij... stempel er op en de volgende rij in voor tijdelijke invoer van mijn motor... ik weer aan de beurt: "park there and go to that office"... weer in de rij... paspoort ingeleverd: "and 10 euro's please or 14 million turkish lira"... shit al m'n contant geld was op want ik had hier niet op gerekend, dus ik turks geld pinnen en weer terug in de rij... ff wachten... door naar de baggagecontrole... gelukkig niks open hoeven te maken en meer dan 2,5 uur later mocht ik dan eindelijk Turkije in! Mijn enthousiasme was in de tussentijd alweer tot een dieptepunt gedaald, maar die kwam weer erg snel terug toen ik weer op de snelweg zat!! :)

Tsja, en Istanbul is weer een ander verhaal! De weg was makkelijk zat: rechtdoor tot ik midden in het centrum ben. Dus, op de snelweg aan de rand van de stad hield ik links aan, want die baan gaat altijd rechtdoor, toch? Niet dus, die ging linksaf... oeps! :) Terugkomen naar dat punt viel ook niet mee, en voordat dat gelukt was, was ik al behoorlijk verdwaald :) Uiteindelijk maar bij een tankstation gestopt om een kaart te kopen, maar die hadden ze geen. Gelukkig was daar iemand die ook richting centrum moest, dus ik ben toen achter hem aangereden (met 80 door de stad, de uitslover! :)) maar uiteindelijk is alles toch weer goedgekomen... gelukkig maar... :)

Vandaag heb ik hier al een beetje de toerist uitgehangen, wel een gave stad hoor! Vol moskeeen enzo, veel te zien, lekkere kebab, maar daarover de volgende keer meer!

Posted by Peter van den Brand at 04:16 PM GMT
October 11, 2004 GMT
Istanbul - Bergama (T)

Sightsee-en in Istanbul en Bergama.

Mijn vorige mail heb ik vanuit Istanbul verstuurd, toen ik daar net aangekomen was. De eerstvolgende dag ben ik natuurlijk meteen undercover gegaan als een doorsnee toerist en ben ik een aantal van Istanbul's attracties wezen bekijken! Allereerst ben ik de Aya Sofya en de Blauwe Moskee wezen bekijken. De Aya Sofya is 1000 jaar lang de grootste kerk van de wereld geweest, totdat de St. Pieter in Rome gebouwd is. Later is de Aya Sofya een moskee geworden. Tjongejonge wat een gebouwen zeg! Erg indrukwekkend en mooi. Ik kan nu natuurlijk wel een sales pitch uit een toeristenfoldertje geven, maar eigenljk moet je het gewoon zelf zien, dus hou ik er verder maar over op :)

De tweede dag in Istanbul ben ik naar het Topkapi paleis geweest: hier hebben 300 jaar lang sultans gewoond en gewerkt! Niet te geloven, dat is nog eens een paleis zeg! Overal marmer, (blad?)goud, ontieglijk veel kitscherige tegeltjes die schijnbaar enorm waardevol en speciaal zijn, een supermooie prive tuin voor de sultan met een geweldig uitzicht over de bosporus (stuk water wat het europese deel van het aziatische deel scheidt, red.), het houdt maar niet op. Maar ja, er werkten dan ook 5.000 man in die tijd. Ik heb ook de harem gezien, het gedeelte van het paleis waar de vrouwen van de sultan woonden. Het kostte extra, en het was een beetje een teleurstelling dat ze niets vertelden over hoe het er nou aan toe ging daar. Bovendien was de moeder van de sultan de 'baas' over de harem! Da's balen voor die sultans... ;)

Toevallig kwam ik ook nog de 'Grand Bazaar' tegen in Istanbul. En ja hoor, ook hier weer de overtreffende trap: 4.000 winkeltjes bij elkaar! Eigenlijk vond ik het niet echt interessant, want ze verkopen daar alleen maar rotzooi die ik toch niet nodig heb en bovendien is het helemaal niet zo chaotisch of levendig als je je misschien voorstelt. Het was allemaal vrij netjes en keurig geregeld eigenlijk, beetje saai zelfs. In twee dagen heb ik dus welgeteld 1 wijk gezien (oke, wel de meest interessante dan), maar er is nog veel meer te zien en te doen daar! Je kunt er makkelijk een week fullspeed sightsee-en.

Een groot nadeel van Istanbul is wel dat je errug moe wordt van al die lui die je steeds dingen proberen te verkopen: Hello my friend, where are you from? . Vlak bij mijn hostel zat een tapijtwinkel (een van de honderden) en die vent heeft me wel drie keer aangesproken! Terwijl ik toch duidelijk zei dat ik geen tapijt wilde kopen... Bovendien regende het de derde en vierde dag erg veel (Hello my friend, umbrella? Very cheap!) en de hele dag lang, blijkbaar zou het nog wel even langer doorgaan. Tot slot ben ik ook nog voor 20 miljoen (11 euro) opgelicht door zo'n teringlijer van een taxi chauffeur! De meter liep erg rustig op, tot vlak voor we er waren: toen sprong ie ineens van de 10 miljoen naar de 30 miljoen lira! Tja, in discussie gaan met een turk die spontaan geen woord engels verstaat schiet ook niet op, en het schijnt dat de politie de taxi chauffeur gelijk geeft, want 'de meter liegt niet'! Toen heb ik maar besloten om uit Istanbul te vertrekken en het droge zuiden op te zoeken...

Het eerste stuk ben ik met de ferry gegaan, om een flink stuk af te snijden. Boot meert aan, stap op m'n motor, draai de sleutel om, duw het startknopje in... niks! Geen lampjes, helemaal niks! Hmmmmm... :) Motor van de boot afgeduwd, de stromende regen in, nog eens geprobeerd, nog niks! Toen heb ik onder een afdak het zadel erafgeschroefd om te kijken of de accu en de kabels enzo goed zaten, stekkers aangeduwd (jaja meneer de ingenieur :)), en toen deed ie het gelukkig zeg! Pfoe... alles weer dichtgeschroefd, tassen er op en vertrokken :) Oftewel, ik rij dus blijkbaar een ezel, die gewoon af en toe geen zin heeft ;)

Ik ben nu in Bergama, wat vroeger Pergamon was. Vroeger was dit stadje (50 duizend mensen nu) de hoofdstad van een koninkrijk dat de westelijke helft van Turkije besloeg. Ze hebben de ruines gevonden (Akropolis) en die kun je dan bezoeken. Alle echte mooie dingen zijn echter naar Berlijn getransporteerd... het voornaamste wat ze hier gevonden hadden was het Altaar van Zeus, een van de oude wereldwonderen (nu dus in het Pergamon museum in Berlijn). Verder naar het zuiden zijn trouwens nog 2 meer van die oude wereldwonderen te zien, of liever gezegd, de overblijfselen ervan.

Toen ik de Akropolis aan het bekijken was, kwam ik Ekrem tegen, een turkse jongen die ook op vakantie was in z'n uppie. Een vriend van hem, Eyup, woonde vlak bij Bergama en we zijn daar allebei blijven slapen! Dat was wel gaaf! Eyup's ouders wonen in een boerderijtje (eerst 10 km zandpad ernaartoe) met zijn zus en haar man en 2 kinderen. Schoenen uit natuurlijk, de hele tijd op de grond gezeten (geen banken!), veel thee gedronken, veel turks aangehoord en er geen woord van verstaan, maar Ekrem en Eyup konden allebei prima engels gelukkig :) Ik heb er ook nog gegeten, was ook apart. Er staan gewoon schalen op tafel, met verschillende dingen, en iedereen eet rechtstreeks uit dezelfde schalen! Gewoon een vorkje en prikken maar :) Families zijn hier heel erg hecht, erg leuk om dat zo'n beetje mee te maken allemaal!

Nu heb ik bijna de blaren op m'n vingertoppen en ik wil jullie ook niet al te veel van jullie, ehh, werk afhouden, dus tot de volgende keer maar weer!

Posted by Peter van den Brand at 04:20 PM GMT
October 22, 2004 GMT
Bergama - Konya (T)

De dag voor m'n vorige mail was ik samen met 2 turkse jongens naar een ruine wezen kijken die de toeristen nog niet gevonden hadden. Allemaal leuk en aardig, we lopen terug naar m'n motor en hun auto, hee wat is dat?? Waar is m'n nummerbord?!?!?

Hij was er onderweg afgevallen... teruggereden en gekeken, niets gevonden. Twee dagen vantevoren dacht ik nog bij mezelf, goh dat ding zit niet zo goed vast, toch eens wat beter vastmaken. En ja hoor, meteen afgestraft voor m'n lamheid :)

Dus, op naar het politiebureau dan maar. De 2 turkse jongens waren er niet bij helaas, en de politie sprak geen woord engels natuurlijk! Ik heb daar meer als een uur zitten wachten, waarop weet ik niet, want de meeste politie agenten zaten uit hun neus te eten eigenlijk. Gelukkig kwam er toen iemand toevallig langs (een normale burger), die gelukkig wel wat engels kon. Toen hebben ze meteen een brief voor me getypt die ik kan laten zien als iemand mij een boete wil geven, en ik mag overal heen in Turkije met die brief. Met de plechtige belofte dat ze het nummerbord op zouden sturen als ze het vonden (tuurlijk) kon ik weer vertrekken.

Maar hoe kom ik dan Turkije uit, laat staan Iran in? Met een nieuw nummerbord natuurlijk. Dus de thuisbasis gebeld en binnen een dag was het nieuwe nummerbord klaar (met dank aan bepaalde 'connecties' in de familie :)). Ondertussen zit ik in Ankara, waar het nummerbord met DHL naar toe gestuurd is en vanmorgen heb ik 'em opgehaald... pfoe... eind goed al goed! :)

Na bij de politie te zijn gweest, was ik doorgereden naar Ephesus: zo ongeveer de grootste en best bewaard gebleven oude stadsruines van Turkije. Ephesus is lang geleden de hoofdstad geweest van een of ander koninkrijk, en sint Jan heeft hier nog een stuk van de bijbel geschreven schijnbaar. Inderdaad een interessante ruine, maar het gesprek dat ik 's avonds met een Amerikaan had in het hostel was nog interessanter eigenlijk: hij ging als missionaris naar Irak om de Irakezen te bekeren tot het christendom! God had hem gezegd dat hij eerst 4 maanden door Europa moest reizen 'om de nodige lessen te leren', daarna naar Jordanie moest gaan om arabisch te leren en uiteindelijk naar Irak moest om zieltjes te redden.

We hebben de hele avond zitten ouwehoeren, en hij werd uiteindelijk een beetje moe van al m'n sceptische vragen. Maar ja, hij geloofde dan ook heilig in allerlei wonderen. Hij had er een heleboel zelf meegemaakt en hij wist een heleboel verhalen over wonderen die andere mensen meegemaakt hadden. Het waren echt de gekste dingen: eten dat nooit opraakt (eten voor maar 100 man waar dan uiteindelijk 5.000 man van gegeten hebben en er is nog over), mensen die herrijzen uit de dood (een man die hij kende had al zeker 300 mensen weer levend gemaakt), ziektes die spontaan genezen, mensen die op miraculeuze wijze ongelukken overleven, duivelsuitdrijvingen, het hield maar niet op! Hij zelf had ooit eens gebeden voor een nieuwe digitale camera, en die had hij een tijdje daarna nog gekregen ook! "Hoe kan dat dan?", vroeg ik. Nou ja, toevallig van z'n ouders gekregen, wat een wonder he? Maffe vent, maar een leuk gesprek :)

Eergisteren heb ik een dagje in Konya doorgebracht: zo'n beetje de heiligste stad in Turkije. Niet dat het helemaal vol staat met moskees ofzo, maar er is daar vroeger een belangrijke mystieke islamitische orde opgericht. Veel moslims komen er heen als een soort van bedevaart, en de mensen in die stad zijn grotendeels erg conservatief. Nou is het toevallig ramadan, en op de meeste plaatsen merk je er eigenlijk niet zo heel veel van. In Konya merk je het echter wel, omdat er allerlei restaurantjes enzo gewoon dicht zijn.

Iets anders wat me opviel was het grote aantal bedelaars in Konya! Ik vond het erg vreemd, uitgerekend in zo'n heilige stad. Een tapijtverkoper waar ik die avond mee had gepraat (aardige vent, na 2 minuten hield ie al op over tapijten en bleef ie toch lullen), wist wat licht op deze zaak te werpen: alle bedelaars waren zigeuners, die 's morgens met de auto (!) naar het centrum kwamen, zich verspreidden, bedelden, en 's avonds weer met de auto naar huis gingen! En dat doen ze vooral tijdens de ramadan, omdat het geven van zakat (aalmoezen) aan de armen dan extra belangrijk is. Turken geven deze lui meestal niets, omdat ze de zakat aan arme kennissen enzo geven, en die bedelen niet.

Voor degenen onder jullie die ooit eens naar Istanbul of Antalya gaan en daar te maken krijgen met de onvermijdelijke 'carpet shops', heb ik nog wat feitjes. Zo'n winkel verkoopt gemiddeld maar 2 tapijten per WEEK! In Istanbul zijn tapijten zeker 3 keer zo duur en in Antalya 2 keer zo duur als in Konya. Een redelijk normaal tapijt kost zo'n 100 euro (inkoopprijs) en soms maken ze hier 400 tot 500% procent winst op (maar vaak ook maar 25%). De tapijtverkoper die me dit vertelde vond dat geen afzetterij, wat volgens hem wel veel in Istanbul en Antalya gebeurde! Kun je nagaan hoeveel winst ze daar maken per tapijt... Bovendien is de prijs van een tapijt heel subjectief: als een stukje van het tapijt blauw is i.p.v. groen kan dat al honderden euros schelen. Aan de andere kant is het wel echt handwerk en het kost minstens 3 a 4 maanden om zo'n tapijt te maken. Eerst moeten er schapen geschoren worden, de wol moet geverfd worden met kleurstoffen uit groenten enzo, er moeten draden van gemaakt worden, en het tapijt moet geweven worden, allemaal handwerk!

Posted by Peter van den Brand at 04:24 PM GMT
 
 

NEW! HU 2015 Motorcycle Adventure Travel Calendar is now available! Get your copy now for some terrific travel inspiration!

HUGE, 11.5 x 16.5 inches, beautifully printed in Germany on top quality stock! Photos are the winning images from over 600 entries in the 9th Annual HU Photo Contest!

Horizons Unlimited 2015 Motorcycle Adventure Travel Calendar.

"The calendar is magnificent!"

"I just wanted to say how much I'm loving the new, larger calendar!"

We share the profit with the winning photographers. YOU could be in the HU Calendar too - enter here!

Next HU Eventscalendar

See all events

 

HU DVD Autumn Special!

Take 40% off Road Heroes Part 1 until October 31 only!

Road Heroes features tales of adventure, joy and sheer terror by veteran travellers Peter and Kay Forwood (193 countries two-up on a Harley); Dr. Greg Frazier (5 times RTW); Tiffany Coates (RTW solo female); and Rene Cormier (University of Gravel Roads).

The first in an exciting new series, Road Heroes features tales of adventure, joy and sheer terror by veteran travellers."Inspiring and hilarious!"

"I loved watching this DVD!"

"Lots of amazing stories and even more amazing photographs, it's great fun and very inspirational."

"Wonderful entertainment!"

Check it out at the HU Store! Remember to use Coupon Code 'HEROES' on your order when you checkout.



Scottoiler automatic chain oilers. The most important accessory for your next motorcycle adventure!


Renedian Adventures


Renedian Adventures

What others say about HU...

"I just wanted to say thanks for doing this and sharing so much with the rest of us." Dave, USA

"Your website is a mecca of valuable information and the DVD series is informative, entertaining, and inspiring! The new look of the website is very impressive, updated and catchy. Thank you so very much!" Jennifer, Canada

"...Great site. Keep up the good work." Murray and Carmen, Australia

"We just finished a 7 month 22,000+ mile scouting trip from Alaska to the bottom of Chile and I can't tell you how many times we referred to your site for help. From how to adjust your valves, to where to stay in the back country of Peru. Horizons Unlimited was a key player in our success. Motorcycle enthusiasts from around the world are in debt to your services." Alaska Riders

contest pic

10th Annual HU Travellers Photo Contest is on now! This is an opportunity for YOU to show us your best photos and win prizes!

NEW! HU 2014 Adventure Travel T-shirts! are now available in several colors! Be the first kid on your block to have them! New lower prices on synths!

HU 2014 T-shirts now in!

Check out the new Gildan Performance cotton-feel t-shirt - 100% poly, feels like soft cotton!


What turns you on to motorcycle travel?


Global Rescue, WORLDwide evacuation services for EVERYONE

Global Rescue is the premier provider of medical, security and evacuation services worldwide and is the only company that will come to you, wherever you are, and evacuate you to your home hospital of choice. Additionally, Global Rescue places no restrictions on country of citizenship - all nationalities are eligible to sign-up!


New to Horizons Unlimited?

New to motorcycle travelling? New to the HU site? Confused? Too many options? It's really very simple - just 4 easy steps!

Horizons Unlimited was founded in 1997 by Grant and Susan Johnson following their journey around the world on a BMW R80 G/S motorcycle.

Susan and Grant Johnson Read more about Grant & Susan's story

Membership - help keep us going!

Horizons Unlimited is not a big multi-national company, just two people who love motorcycle travel and have grown what started as a hobby in 1997 into a full time job (usually 8-10 hours per day and 7 days a week) and a labour of love. To keep it going and a roof over our heads, we run events (22 this year!); we sell inspirational and informative DVDs; we have a few selected advertisers; and we make a small amount from memberships.

You don't have to be a Member to come to an HU meeting, access the website, the HUBB or to receive the e-zine. What you get for your membership contribution is our sincere gratitude, good karma and knowing that you're helping to keep the motorcycle travel dream alive. Contributing Members and Gold Members do get additional features on the HUBB. Here's a list of all the Member benefits on the HUBB.


Books & DVDs

amazon

All the best travel books and videos listed and often reviewed on HU's famous Books page. Check it out and get great travel books from all over the world.


Motorcycle Express for shipping and insurance!

Motorcycle Express

MC Air Shipping, (uncrated) USA / Canada / Europe and other areas. Be sure to say "Horizons Unlimited" to get your $25 discount on Shipping!
Insurance - see: For foreigners traveling in US and Canada and for Americans and Canadians traveling in other countries, then mail it to MC Express and get your HU $15 discount!

Story and photos copyright ©

Sorry, you need a Javascript enabled browser to get the email address and dates. You can contact Horizons Unlimited at the link below. Please be sure to tell us WHICH blog writer you wish to contact.

All Rights Reserved.

Contact the author:

Editors note: We accept no responsibility for any of the above information in any way whatsoever. You are reminded to do your own research. Any commentary is strictly a personal opinion of the person supplying the information and is not to be construed as an endorsement of any kind.

Hosted by: Horizons Unlimited, the motorcycle travellers' website!
You can have your story here too - click for details!